Dacia 1100 – początki rumuńskiej marki

0
259

Dacia 1100 – Wewnątrz również, bez szaleństw

A skoro już o pasażerach, to trzeba i nieco więcej powiedzieć o wnętrzu. Dacia 1100 przejęła bez zmian przejęła je z Renault 8 . Przednie dwa fotele były indywidualne, z regulacją wzdłużną i pochylenia opracia. Poduszki siedziska były umieszczone dość wysoko. Tapicerka wykonywana była ze sztucznej skóry. Zwykle w kolorze czarnym, choć zdarzały się egzemplarze z brązową i czerwoną tapicerką. Wewnątrz, na drzwiach było widoczne dość dużo lakierowanej blachy.

Dacia 1100
Skromne wnętrze Dacii 1100

W starszych egzemplarzach Renault 8 zegary zgrupowane były w prostokątnej obudowie. Od 1968 roku otrzymała dwa okrągłe wskaźniki. Taki sam zestaw otrzymała Dacia 1100. Lewy z nich grupował lampki kontrolne i wskaźnik paliwa, prawy zawierał zaś prędkościomierz z licznikiem kilometrów. Dwuramienna kierownica dość dużej średnicy miała cienki wieniec wykonany z czarnego plastiku. Pod nią umieszczono dźwigienki obsługujące kierunkowskazy i wycieraczki.  Deska rozdzielcza była wykończona drewnopodobną okleiną. Przed pasażerem była niewielka wnęka na drobiazgi. Na obu końcach, znalazły się okrągłe dysze nawiewu powietrza. Przewietrzanie wnętrza odbywało się ponadto poprzez opuszczane szyby przednie i przesuwne szyby drzwi tylnych. Naturalnie, dzięki chłodzeniu cieczą, można było zastosować normalne ogrzewanie, lecz pojemność układu wynosiła aż 7,6 litra.

Dacia 1100 – Daleka od ideału

Rozwiązaniem nagannym z punktu widzenia bezpieczeństwa było umieszczenie zbiornika paliwa. Podobnie, jak w przypadku francuskiego oryginału, Dacia 1100 miała zbiornik paliwa o pojemności 38 litrów. Był on umieszczony w komorze silnika, na grodzi pomiędzy kabiną, a komorą silnika. Na domiar złego, wlew paliwa również znajdował się w wewnątrz przedziału silnikowego. Do punktów krytykowanych przez użytkowników należała zmiana biegów. Drążek zmiany biegów umieszczono w płaskiej podłodze. Był on jednak dość cienki i elastyczny, przez co sterowanie biegów nie było zbyt precyzyjne. Niewygodne było również umiejscowienie pedałów. Były one przesunięte ku środkowi samochodu i wymuszały lekko przekrzywioną pozycję za kierownicą.

Dacia 1100 – niezapomniana zapomniana

Mimo faktu, że Renault 8 nie stanowiło zbyt rewelacyjnego wyboru w owym czasie, to Dacia 1100 pozostawiła ślad w pamięci rumuńskich automobilistów. Była wszakże pierwszym modelem firmy, która mimo rozlicznych problemów przetrwała. Rumuni są dumni z Dacii. Była ich pierwszym prawdziwie seryjnym samochodem osobowym. Dacia 1100 nie otrzymała zbyt bogatej palety barw. Dostępna była w pięciu barwach – czerwonej, zielonej, szarej, szaro-brązowej i niebieskiej. Jedyne zmiany w trakcie produkcji objęły wystrój przedniego pasa. W porównaniu do francuskiego oryginału, Dacia 1100, nie miała ozdobnych chromowanych listewek.

Pierwszy model producenta powstawał dość krótko, co nie zmienia faktu, że pierwsze kroki bywają najważniejsze. Udało się zapoznać personel nowoczesnymi technologiami obróbki i produkcji, a także rozwinąć sieć kooperatyw w Rumunii. Pierwsze egzemplarze pochodziły z montażu CKD z części 100% francuskich. Natomiast już wkrótce, między innymi instalacje elektryczne wraz z akumulatorami, opony, szyby, oświetlenie zaczęto produkować w Rumunii. To wszystko pozwoliło na szybkie wdrożenie do produkcji kolejnego modelu, Dacii 1300. Stała się ona wyjściem dla modeli produkowanych aż do 2006 roku, oczywiście z silnikami rodziny Cleon – Fonte, tej wywodzącej się z Renault 8.

Oczywiście Dacia 1100 trafiła na trasy rajdów na terenie Rumunii i innych państw Bloku Wschodniego. Najbardziej pożądana była unikalna dziś wersja Dacia 1100 S o mocy 61 KM. Co prawda, francuskie odmiany sportowe Gordini dysponowały mocą jeszcze 35 KM wyższą. Jak widać, potencjał tuningowy był całkiem spory.

Dacia 1100 S na zlocie klasyków w Bukareszcie. fot. Alexandru Panoiu, CC-BY-2.0

Obecnie w rumuńskich ogłoszeniach możemy znaleźć nieliczne oferty sprzedaży Dacii 1100. Pamiętajmy jednak, że od zakończenia produkcji minęło 47 lat, a dane o skali produkcji mówią o liczbach pomiędzy 34 a 44 tysiące egzemplarzy. Mają one dzisiaj miano pełnoprawnego klasyka i są darzone dużym sentymentem, w kraju, który marka Dacia zmotoryzowała na dobre.