Honda CRX – z myślą o młodych kierowcach

0
505
Honda CRX

Honda CRX – z myślą o młodych kierowcach

Honda po dzisiejszy dzień ma w swojej ofercie samochody skierowane do różnych grup odbiorców. Zajdziemy ci. w gamie tego producenta zarówno auta rodzinne jak też kompaktowe modele sportowe. Szeroka gama modelowa byłą zachowana także w przeszłości. Idealnym przykładem może być Honda CRX. Było to auto, które obok rodzinnych sedanów miało przysporzyć Hondzie fanów wśród młodych kierowców. Dlaczego młodych? Dlatego, że Honda CRX była z założenia małym samochodem sportowym, kierowanym raczej do młodych, samotnych osób, które nie posiadają jeszcze rodziny. Wynikało to z faktu, że kompaktowa Honda nie była autem do bólu praktycznym, a raczej takim, które miało dawać frajdę z jazdy. Takie były założenia konstruktorskie.

Honda CRX w zależności od kraju w jakim była oferowana pod różnymi nazwami. Można ją było spotkać także pod nazwą Honda Civic CRX bądź Honda CRX Ballade. W większości przypadków jednak chodziło o jeden i ten sam model. Był on małym samochodem sportowym kierowanym do nieco młodszej grupy klientów. Auto było produkowane przez japoński koncern Honda w latach 1983 – 1992. Przez cały okres produkcji, czyli przez przeszło 9 lat powstało kilka generacji tego modelu. O poszczególnych odmianach wspomnimy niżej w artykule. Auto na wielu rynkach stało się hitem o czym może świadczyć nadal spora liczba egzemplarzy poruszających się po drogach. Są one także zauważalne w Polsce.

Honda CRX – pierwsza generacja modelu

Honda CRX
Honda CRX pierwszej generacji, CC BY-SA 3.0

Pierwsza generacja Hondy CRX zadebiutowała oficjalnie w 1983 roku, czyli już przeszło 36 lat temu. Opisywany model Hondy powstał niejako w odpowiedzi na kryzys paliwowy, który panował w latach 80 XX wieku. Auto z założenia miało być kompaktowe oraz oferować całkiem przyzwoite osiągi przy stosunkowo niedużym zużyciu paliwa. Honda CRX była przykładem takiego auta. Auto ze względu na niedużą masę własną potrafiło się całkiem nieźle rozpędzać także przy zastosowaniu niewielkiego silnika. Charakter auta sprawił, że zyskało ono także dynamiczną sylwetkę charakteryzującą się dobrym współczynnikiem oporu powietrza. Zabiegi stylistyczne się powiodły i auto szybko zyskało sporą rzeszę fanów.

Auto od samego początku produkcji z założenia miało być kompaktowym autem sportowym kierowanym do młodych kierowców ceniących sportową sylwetkę oraz dobre osiągi. Zachętą dla młodego kierowcy, który nie zawsze dysponował sporą liczbą gotówki mógł być fakt, że auto było stosunkowo oszczędne i tanie w utrzymaniu. Choć wśród fanów pierwszej generacji Hondy CRX znajdziemy nie tylko osoby młode. Auto zaskarbiło sobie wśród fanów także nieco dojrzalszych kierowców. W niektórych przypadkiem kompaktowa Honda była drugim lub kolejnym autem w rodzinie, które obok rodzinnego sedana miało zapewniać frajdę z jazdy. Pierwsza generacja Hondy CRX wychodziła w dwóch wersjach. Mowa o odmianach HF oraz Si.

Honda CRX – druga generacja modelu

Honda CRX
Honda CRX drugiej generacji, CC BY 2.0

Kolejna już, druga generacja Hondy CRX światło dzienne ujrzała w 1987 roku. Druga generac a tego modelu w dużej mierze bazowała na Hondzie Civic IV generacji. Oba modele miały sporo cech wspólnych. W porównaniu do pierwszej generacji znajdziemy wiele różnic. Przekonstruowano całkowicie zawieszenie samochodu dzięki czemu auto znacznie lepiej się prowadziło. Wyposażenie wnętrza było znacznie bogatsze. Jako ciekawostkę można wspomnieć o tym, że na wyposażeniu pojawiła się możliwość ustawienia zimnego nawiewu na twarz kierowcy przy jednoczesnym ustawieniu ciepłego nawiewu na pozostałe części auta. Klient mógł opcjonalnie domówić nawet manualną klimatyzację oraz skórzaną tapicerkę.

Na uwagę zasługuje także niski współczynnik oporu powietrza, który w tej generacji wynosił 0,29. Z biegiem lat rozszerzono listę dodatkowego wyposażenia oraz unowocześniano auto. Od roku 1988 klient mógł opcjonalnie domówić trzykanałowy, autorski system antypoślizgowy od Hondy. Rok później w roku 1989 przeprowadzono facelifting, który polegał na dociążeniu i wzmocnieniu karoserii. Zastosowano całkiem nowe zderzaki oraz przeprojektowaną i odświeżoną deskę rozdzielczą. Zmiany zaszły też pod maską. Do oferty dołączono nowy silnik. Jednostka 1.6 VTEC była wyposażona w katalizator i dysponowała mocą 150 koni mechanicznych oraz odpowiednim momentem obrotowym. Auto z tym silnikiem cechowało się bardzo dobrymi osiągami i dynamiką, która zapewniała wiele frajdy z jazdy.

Honda CRX – trzecia generacja modelu

Honda CRX
Honda CRX trzeciej generacji, CC BY 2.0

Kolejna generacja CRX znacząco odbiegała od swoich poprzedników. Różnice te były na tyle znaczące, że zdecydowano się zastosować nieco zmienione nazewnictwo. Trzecia generacja określana była jako Honda CRX del Sol. Nazwa ta pochodzi bezpośrednio z języka hiszpańskiego. W dosłownym tłumaczeniu znaczy słońca bądź słoneczna. Niewątpliwie jest to nawiązanie do otwieranego dachu w tej generacji. Nigdy wcześniej model CRX nie dysponował taką możliwością. Auto konstrukcyjnie bazowało na Hondzie Civic piątej generacji. Podstawowa różnica względem poprzednich generacji polegała na tym, że zastosowano nadwozie typu targa. Charakteryzowało się ono tym, że miało otwierany dach oraz zaledwie dwoje drzwi.

Generacja ta zadebiutowała na rynku w 1992 roku i była produkowana do roku 1997. W zależności od rynku na jakim model był oferowany, stosowano różne nazewnictwo. W Stanach Zjednoczonych auto zadebiutowało w 1993 roku jako Honda Civic del Sol, po czym w 1995 roku przemianowano ją po prostu na Hondę del Sol. Zmiany w nazewnictwie dotknęły także rynek europejski. Na początku trzecią generację CRX oferowano jako Hondę CRX del Sol. Jednak w 1995 roku powrócono do starego nazewnictwa i model ten widniał pod nazwą Honda CRX tak jak poprzednie generacje. Generacja ta znacząco odbiegała od poprzednich odmian co może tłumaczyć decyzję o zmianie nazewnictwa na pewien czas.

Honda CRX – charakterystyczny dach typu TransTop

Honda CRX
Honda CRX del Sol z otwartym dachem

W ostatniej generacji producent zastosował elektrycznie chowany dach, tak zwany TransTop, który z czasem okazał się dość kłopotliwy w użytkowaniu. Dostępny był jedynie na rynku europejskim oraz japońskim. Dach chował się w całości do bagażnika. Jako ciekawostkę należy wspomnieć o tym, że w odmianie tej klapa bagażnika nie otwiera się standardowo na zawiasach. Klapa w całości wyjeżdża w górę na siłownikach, które ciągle utrzymują blat bagażnika równolegle do ziemi. Mechanizm dachu chowany jest pod kalpę bagażnika dzięki zastosowaniu specjalnych prętów. Wsuwały się automatycznie w konstrukcję dachu. Dach sterowany był za pomocą dwóch przycisków.

Wersje wyposażone w tego typu dach konstrukcyjnie różniły się od wersji standardowych. Różnice polegały przede wszystkim na zastosowaniu innej podłogi bagażnika oraz ściany grodziowej. Dach ten z czasem nastręczał w niektórych egzemplarzach sporo problemów. Działo się tak, ponieważ za operację składania i rozkładania dachu odpowiadało 30 czujników. Jeżeli którykolwiek czujnik uległ awarii to właściciel tracił możliwość automatycznego złożenia dachu. NA uwagę zasługuje niska waga samego dachu. Zarówno w wersji z dachem chowanym elektrycznie jak i manualnie, ważył on zaledwie 10 kilogramów, ponieważ w całości wykonany był z aluminium. Pod koniec okresu produkcji pojawiły się także specjalne wersje limitowane, których powstało jednak niezwykle mało.

Zobacz również: Honda S2000 – esencja słowa roadster