Renault 5 – wyróżniał się stylistyką

0
140
Renault 5

Renault 5 – wyróżniał się stylistyką

Także Francuzi tworzyli auta kultowe. Idealnym tego przykładem jest kiedy to pierwsza generacja Renault 5, którego przez cały okres produkcji powstało aż 5,5 miliona egzemplarzy. W tym czasie stworzono dwie generacje tego modelu. Początków produkcji należy upatrywać się w roku 1972, kiedy to pierwsza generacja ujrzała światło dzienne. Produkowano była do roku 1985 i oznaczona symbolem R5. Produkcję drugiej generacji rozpoczeto w roku 1984 i wytwarzano ją przez 12 lat do roku 1996. Nowsza odmiana była nazywana jako Super 5 lub Supercinq. Renault 5 klasyfikowany był jako samochód osobowy z segmentu B. Oznacza to, że opisywany model uznawany był za auto przede wszystkim miejskie.

Kompaktowa Renówka oferowana była nie tylko na rynku europejskim. Auto cieszyło się dużą popularnością na całym świecie. Oferowane było nawet na rynku amerykańskim i także tam cieszyło się sporym zainteresowaniem. Odmiany stworzone na rynek północnoamerykański sprzedawano pod nazwą Le Car. Można je było nabyć w okresie od roku 1976 do 1983. Auto uzyskało wiele wyróżnień. Jednym z nich było drugie miejsce w plebiscycie na Europejski Samochód roku w 1973 roku. Miejski Renault przegrał jedynie z tak mocnym graczem jak Audi 80 B1. Świadczy to dobitnie o tym jak dobra i przemyślana byłą to konstrukcja. Renault 5 zestawia się na równi z takimi klasykami motoryzacji jak chociażby Mini.

Renault 5 – początki pierwszej generacji

Renault 5
Tył nadwozia

Oficjalna premiera modelu odbyła się ciut wcześniej niż początek produkcji w roku 1972. Oficjalna premiera dla szerszej publiczności miała miejsce 10 grudnia 1971 roku/ Auto od samego początku zaskakiwało w tym także stylistyką. Jego charakterystycznym elementem był dość mocno ścięty tył, który wyróżniał się na tle konkurencji. Pod maskę trafiały dość żwawe jednostki, które napędzały przednią oś pojazdu. Dzięki temu auto cechowało się w miarę dobrymi właściwościami jezdnymi. W modelu tym na początku montowano silniki o pojemności od 850 do 1289 centymetrów sześciennych. Z czasem wykorzystywano też jednostki napędowe o większej pojemności.

Praktycznie od początku produkcji Renault sukcesywnie udoskonalał swój projekt. Dotyczyło to zarówno funkcjonalności jak i aspektów mechanicznych. Dla przykładu można wspomnieć, że na początku biegi zmieniało się przy kierownicy. Dopiero po jakimś czasie w celu poprawy praktyczności i podążania za obowiązującymi trendami, drążek zmiany biegów umiejscowiono w podłodze. Jako ciekawostkę można także podać fakt, że od roku 1978 Renault 5 wychodziło także ze skrzynią automatyczną. Jednakże jej udział w ogólnej produkcji był dość znikomy i wynosił zaledwie 5 % ogółu produkcji. Dzięki niektórym rozwiązaniom technicznym wnętrze kompaktowej renówki było niezwykle przestronne. Przy tym także cechowało się całkiem niezłą funkcjonalnością.

Renault 5 – kolejne lata, kolejne wersje nadwoziowe

Renault 5
Jedna z odmian Renault 5

Kompaktowego Renault oferowano w różnych wersjach nadwoziowych, choć nie od samego początku produkcji. W 1979 roku na rynku pojawił się pięciodrzwiowy hatchback. Auto jeszcze bardziej zyskało na praktyczności za sprawą dodatkowej pary drzwi. Ta odmiana także przypadła do gustu klientom. Wraz z biegiem lat unowocześniano także rozwiązania techniczne. Oferowany początkowo ze słabszym silnikiem automat okazał się niezbyt udaną konstrukcją i połączeniem. Dopiero w 1981 roku zdecydowano się oferować skrzynię automatyczną z mocniejszym silnikiem o pojemności 1400 centymetrów sześciennych. W takim połączeniu auto spisywało się znacznie lepiej. Miało siłę jechać i jednocześnie było stosunkowo oszczędne.

W ofercie francuskiego producenta występował także czterodrzwiowy sedan. Choć powstawał on na bazie Renault 5 to oferowany był jako odrębny model czyli Renault 7. Auto produkowano i sprzedawano w Hiszpanii. Na ten rynek właśnie była przeznaczona większość produkcji. Auto z nadwoziem typu sedan produkowano przez dziesięć lat od roku 1974 do roku 1984. Za produkcję odpowiedzialna była firma FASA-Renault. Przedsiębiorstwo te bezpośrednio należało do francuskiego producenta. Zarówno Renault 5, jak też opisywany sedan pod względem technicznym niczym się nie różniły. Różnice pojawiły się w samym nadwoziu, które w tym przypadku było trójbryłowe. Stylistyczne różnice polegały między innymi na zastosowaniu innych innych zderzaków.

Renault 5 – usportowione wersje

Renault 5
Kultowa odmiana Turbo

Francuzi stawiali także na sportowe odmiany kompaktowej renówki. Usportowione odmiany oferowano od roku 1976. Mowa o modelu Renault 5 Alpine, który w Wielkiej Brytanii występował pod nieco innym nazewnictwem. Auto było nieco mocniejsze od standardowej odmiany. Pod maskę trafił silnik o pojemności 1400 centymetrów sześciennych i mocy 93 koni mechanicznych. Napęd był przekazywany za pośrednictwem pięciobiegowej, manualnej skrzyni biegów. Zawieszenie nieznacznie usztywniono. Stylistycznie auto wyróżniało się światłami przeciwmgłowymi z przodu oraz felgami z lekkich stopów. Auto do setki rozpędzało się w 9,7 sekundy i osiągało prędkość maksymalną na poziomie 168 kilometrów na godzinę.

Jeszcze bardziej kultowa jest odmiana Renault 5 Alpine Turbo, która w ofercie pojawiła się w roku 1982. Odmiana ta byłą bezpośrednim następcą opisywanej wyżej usportowionej odmiany. Główna różnica polegała na dołożeniu do silnika turbodoładowania. Pod maską seryjnie lądował ten sam silnik o pojemności 1400 centymetrów sześciennych. Jedyną różnicą było wykorzystanie turbosprężarki Garrett T3. Auto dysponowało mocą 112 koni mechanicznych. W przypadku tej odmiany możemy mówić już o naprawdę dobrych osiągach. Jak wynika z wielu testów przeprowadzonych na początku lat 80 XX wieku, auto rozpędzało się do setki w 8,7 sekundy. Prędkość maksymalna wynosiła natomiast 180 kilometrów na godzinę. Równolegle produkowana byłą wersja Renault 5 Turbo, ale to już temat na inny artykuł.

Renault 5 – druga generacja modelu

Renault 5
druga generacja

Kolejna generacja zadebiutowała w roku 1983. Auto konstrukcyjnie całkowicie różniło się od poprzednika. Mowa tu zarówno o rozwiązaniach technicznych jak i stylistyce. Auto zaprojektował Marcello Gandini. W tej generacji postawiono przede wszystkim także na unowocześnienie konstrukcji. W związku z tym powierzchnia przeszklona wzrosła o ponad 20 procent. Wnętrze stało się dużo większe oraz praktyczniejsze. Ze względu na niski współczynnik oporu powietrza auto było bardzo oszczędne w codziennej eksploatacji. W zależności od wersji silnikowej kierowca przy stałej prędkości podróżowania był w stanie osiągnąć spalanie na poziomie około 4 litrów. Jak na tamte lata były to wartości bardzo dobre. Również dzisiaj mogą budzić podziw.

Konstrukcyjnie auto znacząco różniło się od poprzednika. Zmienił się sposób montażu silnika. Od tej pory montowano go nad osią przednią poprzecznie. Zawieszenie unowocześniono poprzez wykorzystanie kolumn McPhersona. W ofercie pojawiło się naprawdę wiele odmian silnikowych. W niektórych odmianach kierowca mógł liczyć na naprawdę bogate wyposażenie. Warto w tym miejscu wspomnieć o skórzanym wykończeniu wnętrza, wspomaganiu kierownicy, elektrycznie sterowanych szybach czy też dobrym wyposażeniu audio. W naprawdę dobrze doposażonych wersjach znaleźć można było także komputer pokładowy oraz klimatyzację. Auto produkowano przez kolejne lata, aż stało się przestarzałe. Oficjalnie produkcję drugiej generacji zakończono w roku 1996.

Zobacz również: Citroen 2CV – auto stulecia według Francuzów