Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne

0
813
Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne to, jak sama nazwa wskazuje, choroba, której cechą jest występowanie nawracających, natrętnych myśli lub czynności. Każda próba powstrzymania się od nich wiąże się z poczuciem lęku i niepokoju. Jak należy walczyć z tą dolegliwością? 

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne – co to jest? 

Ze względu na swoją charakterystykę zaburzenia obsesyjno-kompulsywne określane są również jako nerwica natręctw. Same objawy mogą dotyczyć zarówno nawracających myśli, jak i odczuwania przymusu ciągłego wykonywania określonych czynności. W trakcie ich praktykowania chory nie czuje jednak żadnej ulgi czy przyjemności. U każdego pacjenta choroba może mieć różny przebieg. Mogą występować także okresy jej zaostrzenia i poprawy. Mimo że cierpiący na tę dolegliwość ma świadomość irracjonalności swoich zachowań, to i tak nie może od nich powstrzymać. Specjaliści obecnie coraz częściej diagnozują zaburzenia obsesyjno-kompulsywne także u dzieci i młodzieży.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne – objawy 

Medycy dzielą objawy nerwicy natręctw na kilka kategorii. Jedną z nich jest ciągła niepewność połączona z obsesyjnym wykonywaniem określonych czynności. Chory odczuwa nieustanną potrzebę sprawdzania np. dobrze zamkniętych drzwi, zakręconej wody lub czy wybrane przedmioty zostały ułożone w odpowiednim porządku. Kolejnym przejawem mogą być nawracające, niechciane myśli, często o wulgarnym charakterze. W wielu przypadkach nasilają się w miejscach, w których są szczególnie nie na miejscu, np. w kościele. Jeszcze innym symptomem choroby może być natrętne przeżywanie jednego tematu, połączone z niemożnością podjęcia racjonalnej decyzji. Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne często zmuszają chorego do praktykowania dziwacznych rytuałów. Może to być m.in. przymusowe zbieranie różnych przedmiotów lub skakanie na jednej nodze w określonych miejscach. Według pacjenta tego typu czynności chronią go przed niebezpieczeństwem. Nerwicy natręctw mogą towarzyszyć również takie dolegliwości jak depresja czy stany lękowe. Jedną z charakterystycznych cech tego typu zaburzeń są też tiki nerwowe, czyli mimowolne, nawracające gesty lub ruchy. 

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne – jak leczyć? 

Leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych składa się z kuracji farmakologicznej i psychoterapii. Istotne, jest by pacjent przede wszystkim zrozumiał swoje objawy i lęki. Dzięki temu dużo łatwiej można rozpoznać ich przyczynę. W przypadku leczenia farmakologicznego przepisywane są środki, które hamują występowanie natrętnych myśli, łagodzą one także objawy depresyjne. W terapii poznawczo-behawioralnej pacjent poznaje techniki radzenia sobie z obsesyjnymi myślami. Ponadto uczy się także, jak unikać czynników wywołujących nieprzyjemne objawy. Odpowiednio dobrana terapia daje duże prawdopodobieństwo remisji choroby, w tym także możliwości odstawienia leków. Należy jednak pamiętać o regularnym praktykowaniu umiejętności nabytych podczas terapii poznawczo-behawioralnej. Prawidłowo przeprowadzone leczenie umożliwia pacjentowi normalnie funkcjonowanie w społeczeństwie. Dlatego istotne jest, by w trakcie kuracji nauczyć się radzenia sobie z problemami dnia codziennego. Bardzo ważna jest również troska o własny wszechstronny rozwój. Należy unikać także substancji psychoaktywnych.

Foto: Canva.com

Zobacz także:https://bezpiecznapodroz.org/2021/04/12/anmol-rodriguez-cudem-ocalala/