Zespół Tourette’a – charakterystyka choroby

0
2542
Zespół Tourette'a

Zespół Tourette’a to dolegliwość, względem której funkcjonuje wiele mitów i błędnych przekonań. Społeczeństwo kojarzy ją głównie z wykrzykiwaniem wulgaryzmów i niestosownych zachowań. Czym faktycznie jest to schorzenie i co warto o nim wiedzieć? 

Zespół Tourette’a – trudna diagnostyka 

Georges Gilles de la Tourette to neurolog, który pierwszy raz opisał tę dolegliwość w 1885 roku. Jest to wrodzone zaburzenie neurologiczne, które charakteryzuje się przymusowym wykonywaniem różnych gestów i ruchów. Mimo że chorzy mają świadomość wykonywanych przez siebie tików, to i tak nie potrafią ich kontrolować. Początkowe objawy zespołu Tourette’a ograniczają się do prostych tików, m.in. mrugania oczami, ruchów głową czy grymasów twarzy. Osoby chore wypowiadają także sporadycznie słowa, które są pozbawione sensu. Dolegliwość zwykle pojawia się nagle między 2. a 15. rokiem życia. Na dalszych etapach u dziecka pojawia się przymus wypowiadania wulgarnych słów. Lekarze tego typu tiki zwykle początkowo tłumaczą powtarzaniem wyrazów zasłyszanych od osób dorosłych. Ponadto rodzice w takich sytuacjach często uważają, że dziecko jest po prostu niegrzeczne. W związku z tym, w przypadku pojawienia się niepokojących objawów warto się udać się na konsultację do neurologa dziecięcego. 

Zespół Tourette’a – objawy 

Warto podkreślić, że zespół Tourette’a występuje ok. 3-4 razy częściej u mężczyzn niż u kobiet. Konkretne przyczyny dolegliwości do tej pory nie zostały podane. Jak wyżej wspomnieliśmy, początkowymi objawami choroby są m.in. nerwowe ruchy ramion lub głowy, grymasy twarzy, pochrząkiwanie czy mlaskanie. Symptomy nasilają się pod wpływem stresu, zmęczenia, pobudzenia emocjonalnego, znużenia lub niektórych substancji psychoaktywnych. Chorobie mogą towarzyszyć też inne objaw, takie jak zespół nadpobudliwości psychoruchowej, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, stany lękowe, zaburzenia depresyjne czy problemy ze snem. Charakterystyczną cechą zespołu Tourette’a są wspomniane tiki. Specjaliści dzielą je na cztery typy. Tiki ruchowe proste to m.in. mruganie oczami czy wzruszanie ramionami. Mimowolne podskakiwanie lub nagłe dotykanie innych osób może świadczyć o tikach ruchowych złożonych. W przypadku tików wokalnie prostych chory wydaje z siebie różne dźwięki, np. pomrukiwanie. Czwarty typ to tiki wokalnie złożone, jest to np. przymusowe powtarzanie słów lub sylab.

Zespół Tourette'a 

Zespół Tourette’a – leczenie 

Nasilone symptomy dolegliwości często uniemożliwiają prowadzenie normalnego trybu życia. Medycy w większości przypadków zalecają leczenie kompleksowe. Pierwszym etapem jest farmakoterapia. Działanie leków przede wszystkim łagodzi objawy. Należy także poddać się psychoterapii, która pomoże przede wszystkim zrozumieć i zaakceptować swoją chorobę. Chorzy obok psychoterapii powinni także poddać się terapii behawioralnej. W czasie sesji pacjent uczy się kontrolować swoje tiki. Edukować należy także najbliższe otoczenie chorego. Warto podjąć wszelkie działania, by dotknięci chorobą mimo wielu trudności mogli być aktywnymi uczestnikami życia społecznego.

Foto: Canva.com

Zobacz także:https://bezpiecznapodroz.org/?p=108138&preview=true – Melisa – natura dla odzyskania spokoju