Musztarda Oppman i warszawskie Legendy

0
75
Musztarda Oppman i warszawskie Legendy, reklama prasowa
Musztarda Oppman i warszawskie Legendy - reklama prasowa

Po ubiegłotygodniowej historii związanej z Warszawą i motocyklami, dziś mam kolejną historię która pokazuje że Musztarda Oppman i warszawskie Legendy mogą mieć ze sobą coś wspólnego.

Rodzina Oppmanów pochodziła z Turyngii i przybyła na ziemie polskie za czasów Augusta II. Do Polski Oppmanowie przybyli w 1708 r. 

 Dziadek poety, Jan Franciszek Adolf Oppman Urodzony dnia 23 III 1805 w Płocku (zmarł dnia 10 XII 1876). Ożenił się z Wilhelminą Christianą Hartmann, był uczestnikiem powstania listopadowego, a następnie nauczycielem i kierownikiem szkoły ewangelickiej w Warszawie. Matka i babka były Polkami.

Ojciec, Artur Emil Oppman urodził się 21 sierpnia 1842 r. ( zm. 1907) w Warszawie. walczył w powstaniu styczniowym. żona Florentyna z Korwin-Sierosławskich urodziła mu dwóch synów. Wacław (1869–1933) odziedziczył fabrykę ojca o czym za chwilę, zaś Artur Franciszek został poetą, piszącym pod pseudonimem Or-Ot.

 W 1880 r. Artur Emil Oppman odkupił i prowadził wytwórnię musztardy na podwórzu kamienicy Salomona Bernsteina przy ul. Leszno 4. Po pięciu latach firma przyjęła nazwę – Pierwsza Warszawska Fabryka Musztardy Arthur et Co.w innych wersjach ( Parowa Fabryka Musztardy; Marynat i Konserwów „Arthur et Co.” Lub  Fabryka Musztardy „Artur” ) Wkrótce zaczęła odnosić pierwsze sukcesy międzynarodowe. Jeden z produktów firmy otrzymał nawet Grand Prix na paryskiej Wystawie Higieny w 1906 roku.

Jednym z wyrobów był opublikowany przez Oppmana przepis na (Musztardę z gorczycy holenderskiej) ta znakomita receptura na musztardę z gorczycy holenderskiej wygląga następująco: „pół funta gorczycy sparzyć kwaterką octu, wsypać dwie łyżki miałkiego cukru, wlać łyżkę karmelu i gotować, ciągle mieszając, następnie przelać wszystko do miski i mieszać aż do ostudzenia, dodawszy przy końcu dwie łyżki przedniej oliwy”.

Po ojcu firmę przejął nieżonaty brat Artura, Wacław Oppman. Po jego bezpotomnej śmierci fabryka dotrwała do ok. 1938 r. w rękach rodziny.

Musztarda Oppman i warszawskie Legendy – Artur Oppman Or-Ot

Artur Franciszek Michał Oppman urodził się w Warszawie 14 sierpnia 1867 roku i praktycznie przez całe swoje życie był związany z Warszawą , z wyłączeniem dwóch lat nieukończonych studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1890–1892 studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Interesował się szczególnie językiem i literaturą XVI w. Po zawarciu małżeństwa z Władysławą Trynkiewiczówną przerwał studia i wrócił do Warszawy. Pierwsze próby pisarskie podjął jeszcze w czasach szkolnych, będąc uczniem Szkoły Handlowej im. Leopolda Kronenberga. Wówczas powstał pseudonim literacki poety. Podczas składania do druku pierwszego wiersza młodego Artura Oppmana, zecer odczytał jako Or-Ot niewyraźny skrócony podpis autora (Ar-Op). Swoje utwory poeta publikował m.in. w „Kurierze Warszawskim”, „Wędrowcu”, (którego był redaktorem w latach 1901-1905) i „Tygodniku Ilustrowanym”.

Artur Oppman Or-Ot - Hymn wolności pierwsza strona książki
Artur Oppman – Or-Ot – Hymn wolności /pierwsza strona / wyd. Gebethner i Wolff 1925

Ar­tu­r Op­p­ma­n pisał w sposób tra­dy­cjo­na­li­stycz­ny, świa­do­mie ogra­ni­czając za­kres po­dej­mo­wa­nych w swej po­ezji te­ma­tów. Wy­ko­rzy­sta­nie i kon­ty­nu­acja zna­nych so­bie od naj­wcze­śniej­szych lat tra­dy­cji miesz­czań­skich i woj­sko­wych od­po­wia­da­ły po­trze­bom sze­ro­kich krę­gów spo­łe­czeń­stwa pol­skie­go, żywo za­in­te­re­so­wa­ne­go, nie tyl­ko w okre­sach za­ostrze­nia cen­zu­ry ro­syj­skiej, po­ezją pa­trio­tycz­ną. Dzię­ki swe­mu umi­ło­wa­niu do dzie­jów War­sza­wy, jej za­byt­ków, le­gend i opo­wie­ści, po­eta cie­szył się po­pu­lar­no­ścią wśród dużej liczby czy­tel­ni­ków z różnych kręgów. Ponieważ przez wiele lat mieszkał na Starym Mieście. Spacerując ulicami Starówki, poznawał życie mieszkańców, ich zwyczaje i warszawskie legendy, co zaowocowało wierszami o tej tematyce . Napisał wtedy również wiele utworów dla dzieci.

Były to między innymi – Legendy warszawskie:

  • Syrena
  • Kościół Marii Panny
  • Bazyliszek
  • Chrystus cudowny u Fary
  • Zbójcy
  • Złota kaczka

Za­rów­no wiersze patriotyczne sła­wią­ce oręż pol­ski jak i utwo­ry o prze­szło­ści War­sza­wy łą­czy­ło pod­ję­cie i au­tor­skie. Twór­cze uję­cie tra­dy­cji ga­wę­dy ro­man­tycz­nej i ro­man­tycz­nej hi­sto­rio­gra­fii oraz et­no­gra­fii. Złą­czo­nych poza środ­ka­mi po­etyc­ki­mi i for­ma­mi li­te­rac­ki­mi, po­czu­ciem mi­sji strze­że­nia pa­mią­tek pol­sko­ści i du­cha na­ro­do­we­go, bę­dą­cych war­to­ścia­mi będący celem samym w sobie, a przy tym in­te­gru­ją­cy­mi i wy­cho­wu­ją­cy­mi.

Artur Oppman wielki warszawiak i patriota

W domu Oppmanów przy ul. Kanonii 8 przyjmowano największych twórców  Warszawy z tego okresu takich jak Bolesław Prus, Stefan Żeromski, Władysław Reymont, Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Bolesław Leśmian, Wojciech Kossak, Jan Lechoń.  

Był członkiem Straży Piśmiennictwa Polskiego, troszczącej się o rozwój kultury i nieskazitelność polszczyzny, a także członkiem honorowym Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r. poeta zaciągnął się na ochotnika do wojska. Minister Spraw Wojskowych, generał Kazimierz Sosnkowski, nie widząc Oppmana w szeregach regularnego wojska, skierował go do służby w dziale oświatowym. Następnie Oppman został mianowany naczelnym redaktorem pisma „Żołnierz Polski”. Powstało wówczas wiele wierszy patriotycznych i żołnierskich autorstwa Artura Oppmana.

Po zakończeniu wojny poeta przez kilka kolejnych lat Oppman pozostał związany z wojskiem. Pełnił służbę w dziale naukowo-oświatowym, m.in. w Wojskowym Instytucie Naukowo-Wydawniczym. Z dniem 31 stycznia 1925 r. został przeniesiony w stan spoczynku w stopniu podpułkownika. Jego patriotyczne wiersze były niezwykle popularne. Deklamowano je na akademiach szkolnych i uroczystościach.

Okładka książki Artura Oppmana Moja Warszawa
Okładka książki Artura Oppmana – Or-Ot – Moja Warszawa wyd. Czytelnik 1975

Artur Oppman i związki z Żoliborzem

Jako żołnierz i pułkownik zyskał możliwość zamieszkania na Żoliborzu Oficerskim. Pod koniec życia przeniósł się do willi w Alei Wojska Polskiego która istnieje do dziś, niestety od dawna nie jest związana z rodziną Oppmanów.

Artur Oppman zmarł 4 listopada 1931 r. w Warszawie. Nad jego grobem Jan Lorentowicz powiedział: Odszedł w zaświaty poeta, który w ciągu czterdziestu kilku lat swego życia twórczego miał jedną tylko namiętność: bezgraniczne ukochanie Ojczyzny. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Powązkach.

Artur Oppman został upamiętniony poprzez nadanie jego imieniem ulicy Or-Ota na Warszawskim Żoliborzu, niedaleko jego ostatniego miejsca zamieszkania, po drugiej stronie Placu Inwalidów. Miało to miejsce w dniu 24 listopada 1961.

Bez wątpienia Artur Oppman ma do dziś ogromny wpływ na kolejne młode pokolenia i ich patriotyczne wychowanie.

Zainteresował cię temat o Warszawie szukaj kolejnych Musztarda Schweitzer warszawa i motocykle

Słuchaj także Radia Bezpieczna Podróż 

Legend Warszawskich Artura Oppmana można posłuchać m.in w formie audiobook i słuchowisk ZŁOTA KACZKA – legendy warszawskie