Nie jest tajemnicą, że w dzisiejszym futbolu zwycięstwo nie zawsze odnoszą ci najlepsi. Boiskowe umiejętności coraz częściej przegrywają z lojalnością, wpływami i dobrze zbudowanymi relacjami w zaciszu gabinetów. Przypadek Wojciecha Szczęsnego w Barcelonie to nie tylko piłkarska historia o rywalizacji na pozycji bramkarza. To zwierciadło, w którym odbija się brutalna prawda o współczesnym futbolu: liczy się nie ten, kto broni lepiej, ale ten, kto wie, komu i kiedy powiedzieć “dziękuję”.
Bramkarz wybitny, ale bez szans?
Statystyki? Forma? Doświadczenie? Gdyby one decydowały, Szczęsny dawno byłby niekwestionowaną “jedynką” Barcelony. Marc-André ter Stegen, 33-latek po trzech operacjach kolana i jednej na kręgosłup, wciąż nie odzyskał pełni formy. W decydujących meczach, jak choćby z Villarrealem, zawodził. Tymczasem Polak, mimo ograniczonego czasu gry, prezentował znacznie wyższy poziom stabilności i profesjonalizmu.
A jednak dziś jego przyszłość w Barcelonie stoi pod znakiem zapytania. I nie dlatego, że jest słabszy — ale dlatego, że nie jest “swój”.
Kluczowe spotkanie Flicka z Deco
Wszystko może rozstrzygnąć się w nadchodzących dniach. Po zdobyciu krajowego trypletu, Hansi Flick spotka się z dyrektorem sportowym Barcelony, Deco, aby podjąć decyzje dotyczące przyszłości kadry. Spotkanie będzie miało strategiczne znaczenie — omawiane będą nie tylko kwestie bramkarzy, ale także przyszłość Roberta Lewandowskiego, Ferrana Torresa, Raphinhi, Frenkiego de Jonga czy Ronalda Araujo.
To, jak zakończy się ten gabinetowy poker, zadecyduje o kształcie drużyny na sezon 2025/26 — zarówno pod względem sportowym, jak i politycznym.
Między boiskiem a lojalnością
Szczęsny zmierzył się w Barcelonie nie tyle z rywalem sportowym, ile z układem. Ter Stegen, ulubieniec zarządu i kibiców, ma wpływ nie tylko na skład, ale także na kształt sztabu szkoleniowego. To on wstawił się za trenerem bramkarzy José de la Fuente, blokując zatrudnienie szkoleniowca Flicka. Gdy bramkarz decyduje o tym, kto go trenuje, rywalizacja przestaje być uczciwa.
Dziennikarze „AS-a” nie bez powodu pytają, czy duet ter Stegen–Szczęsny wystarczy, by podbić Europę. Problem polega na tym, że nie chodzi tu tylko o sport, lecz o wpływy.
Lewandowski – kolejny przypadek?
W podobnej sytuacji znalazł się Robert Lewandowski. Choć nie doświadczył aż tak jawnych politycznych manewrów, jego przyszłość również nie jest pewna. Jego kontrakt obowiązuje do 2026 r., ale z uwagi na wiek i zbliżające się eliminacje mistrzostw świata z reprezentacją Polski, pojawiają się pytania: czy będzie w stanie utrzymać najwyższy poziom? Czy Flick i Deco będą chcieli na nim nadal opierać ofensywę?
Ferran Torres, który godnie zastępował go w trakcie sezonu, może okazać się bezpieczniejszą (i młodszą) opcją — i to również może zaważyć na decyzjach podjętych przy stole negocjacyjnym.
Drużyna budowana w cieniu decyzji
Barcelona ma dziś do rozstrzygnięcia nie tylko kwestię bramkarza i napastnika. Przedłużenia kontraktów Lamine Yamala (lidera nowego projektu), Raphinhi (negocjacje do 2029), Frenkiego de Jonga (tylko w przypadku zgody na obniżkę pensji), czy decyzja o przyszłości Ronalda Araujo i Andreasa Christensena — to kolejne puzzle układanki.
W tym kontekście historia Szczęsnego przestaje być pojedynczym przypadkiem. Staje się częścią większego systemu, w którym decyzje sportowe coraz częściej mają charakter personalno-polityczny.
Futbol coraz mniej sportowy
Niektórzy widzą w Wojciechu Szczęsnem coś więcej niż tylko bramkarza. Widzą postać tragiczną — świadomą, że mimo umiejętności nie wygra z systemem, więc… odchodzi, by coś zmienić. Jeśli jego odejście skłoni Barcelonę do sprowadzenia młodego Joana Garcii, który naprawdę rzuci wyzwanie ter Stegenowi.
Szczęsny może ofiarować Barcelonie coś równie cennego — nowy początek między słupkami.
Przeczytaj też o Polska na rozdrożu?: dwie wizje kraju w drugiej turze wyborów prezydenckich 2025
Pierwsza w UE radiowa i portalowa redakcja z niepełnosprawnościami
Ponadto prowadzimy restaurację ZDRÓWKO którą wspiera Jarosław Uściński
