Jak działa CIWS?
Działanie CIWS opiera się na integracji radaru, komputera i szybkostrzelnego działa (najczęściej obrotowego, wielolufowego, typu Gatlinga) lub rakiet. Proces jest błyskawiczny i autonomiczny:
- Wykrywanie: Radar przeszukuje otoczenie w poszukiwaniu nadlatujących zagrożeń.
- Śledzenie i ocena zagrożenia: Po wykryciu celu, radar zaczyna go śledzić, a komputer błyskawicznie analizuje jego trajektorię, prędkość i prawdopodobieństwo uderzenia w chroniony obiekt.
- Zaangażowanie: Jeśli cel zostanie uznany za zagrożenie, system automatycznie obraca działo w jego kierunku i rozpoczyna intensywny ostrzał. Niektóre systemy CIWS mogą strzelać z prędkością nawet kilku tysięcy pocisków na minutę. Pociski te są zazwyczaj bezsilnikowe, polegające na dużej prędkości wylotowej, by zniszczyć cel poprzez bezpośrednie uderzenie lub uszkodzenie.
- Ocena zniszczenia: Po ostrzale system ocenia, czy cel został zneutralizowany. Jeśli nie, może podjąć dalsze działania. Ważne jest to, że CIWS jest zaprojektowany do działania w ułamkach sekund, ponieważ cele, które do niego docierają, poruszają się z bardzo dużą prędkością i znajdują się bardzo blisko chronionego obiektu.
CIWS PHALANX w obronie Izraela przeciwko irańskim rakietom i dronom
Izrael, ze względu na specyfikę zagrożeń w regionie, dysponuje wielowarstwowym systemem obrony powietrznej, gdzie CIWS odgrywa kluczową rolę jako ostatnia deska ratunku, zwłaszcza na okrętach wojennych i potencjalnie w ochronie krytycznych obiektów lądowych. Choć najbardziej znana jest “Żelazna Kopuła”, która przechwytuje rakiety krótkiego zasięgu i drony w większej odległości, systemy klasy CIWS uzupełniają tę obronę w przypadku, gdy zagrożenie zbliży się niebezpiecznie do celu.
a to polski system USTKA – godny najlepszych!!! podobne są ostatnią linią obrony w Izraelu
W kontekście obrony przed irańskimi rakietami i dronami, które mogą mieć duży zasięg i zróżnicowane charakterystyki lotu:
- Systemy takie jak Arrow 3 i Arrow 2 są pierwszą linią obrony, przeznaczoną do przechwytywania pocisków balistycznych dalekiego zasięgu (w tym tych z Iranu) na wysokich pułapach, nawet poza atmosferą.
- Proca Dawida (David’s Sling) stanowi kolejną warstwę, zdolną do zwalczania pocisków średniego zasięgu, dużych rakiet i pocisków manewrujących.
- Żelazna Kopuła skutecznie radzi sobie z masowym ostrzałem rakietowym krótkiego zasięgu i dronami na niższych pułapach, ale na nieco większej odległości niż typowy CIWS.
- CIWS USTKA sprzęt ostatniej linii obrony
CIWS w Izraelu, choć nie jest tak powszechnie omawiany w kontekście ataków rakietowych na lądzie jak Żelazna Kopuła, z pewnością jest elementem obrony morskiej (na okrętach izraelskiej marynarki wojennej) oraz jest rozważany i testowany w roli lądowej obrony przed dronami i pociskami moździerzowymi/artyleryjskimi (C-RAM). Na przykład, Izrael rozważa wykorzystanie działek typu Gatlinga (jak M61 Vulcan, znane z systemów Phalanx CIWS) do zwalczania dronów, co wskazuje na potrzebę tego typu “ostatniej linii” obrony. Skuteczność CIWS polega na zdolności do szybkiego reagowania na cele, które zdołały ominąć wcześniejsze warstwy obrony, stanowiąc finalne zabezpieczenie przed bezpośrednim uderzeniem.
