Zbliża się kolejny okres rozliczeń podatkowych, a wraz z nim powracają pytania dotyczące możliwości odliczania wydatków związanych ze zdrowiem i rehabilitacją. Wiele osób z niepełnosprawnością wciąż nie ma pewności, czy koszty psychoterapii mogą zostać uznane za wydatek rehabilitacyjny, a przez to pomniejszyć podstawę opodatkowania. Najnowsza interpretacja podatkowa przynosi w tej kwestii bardzo ważne rozstrzygnięcie.
Indywidualna psychoterapia osoby z niepełnosprawnością może zostać uznana za wydatek rehabilitacyjny i odliczona od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej – wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 listopada 2025 r. (sygn. 0115-KDIT2.4011.519.2025.2.MM). Decyzja ta ma istotne znaczenie dla osób, które regularnie korzystają z psychoterapii finansowanej z własnych środków i dotychczas nie miały pewności, czy mogą uwzględnić te koszty w rocznym rozliczeniu podatkowym.
Jak doszło do rozstrzygnięcia?
Wniosek o interpretację trafił do KIS we wrześniu 2025 r. Dotyczył podatniczki prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, posiadającej orzeczenie o niepełnosprawności oraz korzystającej z indywidualnej psychoterapii poznawczo-behawioralnej zaleconej przez lekarza psychiatrę. Terapia była w pełni finansowana z jej własnych środków – bez udziału NFZ, funduszy rehabilitacyjnych czy innych form dofinansowania.
Wszystkie ponoszone koszty były dokumentowane imiennymi fakturami i nie były ani kosztem uzyskania przychodu, ani elementem innej ulgi podatkowej.
Dlaczego psychoterapia może zostać uznana za formę rehabilitacji?
W wydanej interpretacji organ podatkowy zwrócił uwagę, że psychoterapia indywidualna stanowi element kompleksowego procesu rehabilitacji, którego celem jest osiągnięcie jak najwyższego poziomu sprawności – zarówno psychicznej, jak i fizycznej – oraz zwiększenie samodzielności, w tym także aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych.
KIS uznał, że terapia poznawczo-behawioralna prowadzona przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje i certyfikaty, jeśli pozostaje w bezpośrednim związku z niepełnosprawnością, spełnia ustawową definicję wydatku rehabilitacyjnego.
Warunki odliczenia. Co trzeba spełnić?
Interpretacja KIS wskazuje trzy kluczowe wymagania:
1. Wydatek musi dotyczyć zabiegu rehabilitacyjnego lub leczniczo-rehabilitacyjnego.
2. Konieczne jest wykazanie bezpośredniego związku pomiędzy terapią a niepełnosprawnością.
3. Wydatek musi być udokumentowany fakturą imienną.
Dodatkowo:
- terapia nie może być finansowana ze środków publicznych lub funduszy rehabilitacyjnych,
- koszt nie może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodu ani objęty inną ulgą.
Spełnienie tych wymogów umożliwia odliczenie pełnej kwoty wydatku od dochodu.
Psychoterapia jako część rehabilitacji – nie tylko medycznej
Przepisy dotyczące rehabilitacji społecznej i zawodowej definiują rehabilitację szeroko – jako proces prowadzący do umożliwienia osobie niepełnosprawnej pełniejszego uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym, z wykorzystaniem metod medycznych, psychologicznych, edukacyjnych oraz społecznych.
Psychoterapia indywidualna wpisuje się w ten proces wprost – wspiera zdolność do funkcjonowania, stabilizuje stan zdrowia psychicznego, redukuje napięcie i stres związany z ograniczeniami zdrowotnymi, a tym samym zwiększa szanse powrotu do aktywności zawodowej.
Kto może skorzystać z ulgi?
Odliczenie przysługuje osobie, której dotyczy wydatek, jeśli posiada:
- orzeczenie jednego z trzech stopni niepełnosprawności, albo
- decyzję o przyznaniu renty (socjalnej, szkoleniowej, z tytułu niezdolności do pracy),
- w przypadku osób poniżej 16. roku życia – orzeczenie o niepełnosprawności wydane według odrębnych przepisów.
Konkretny typ choroby nie przesądza o możliwości ulgi – kluczowy jest związek pomiędzy niepełnosprawnością a koniecznością terapii.
Co trzeba mieć w dokumentach?
Każda faktura musi zawierać:
- dane nabywcy i sprzedawcy,
- rodzaj usługi,
- kwotę zapłaty.
Dodatkowo warto przechowywać zalecenie lekarskie – to ono pozwala wykazać bezpośredni związek terapii z niepełnosprawnością.
Realne skutki podatkowe
Interpretacja Dyrektora KIS otwiera ważną drogę dla osób korzystających z psychoterapii: koszty terapii mogą być w całości odliczone od dochodu, o ile spełnione są wymagania formalne. To oznacza bezpośrednie obniżenie podstawy opodatkowania i realne odciążenie finansowe.
W praktyce może to oznaczać kilka tysięcy złotych oszczędności rocznie – zwłaszcza w przypadku terapii prowadzonej regularnie.
Co ta decyzja zmienia?
Po pierwsze – potwierdza, że zdrowie psychiczne jest integralnym elementem procesu rehabilitacji.
Drugie – daje osobom niepełnosprawnym narzędzie, które dotąd było stosowane niepewnie i fragmentarycznie.
Po trzecie – może zachęcić do korzystania z profesjonalnej terapii tam, gdzie była ona odkładana ze względów finansowych.
Podsumowanie
Decyzja KIS ma wymiar zarówno prawny, jak i społeczny. Pokazuje, że rehabilitacja to coś więcej niż zabiegi fizjoterapeutyczne, a psychoterapia – jeśli wynika z niepełnosprawności – stanowi jej pełnoprawny element. W praktyce oznacza to możliwość odliczenia kosztów od dochodu, a tym samym realne wsparcie finansowe dla osób zmagających się z problemami związanymi ze zdrowiem psychicznym.
