Rozmawiamy z Marią Wachowicz z Fundacji Avalon o Ustawie o Asystencji Osobistej. Wymaga ona Dopracowania i Zmian. Przyjęcie projektu ustawy o asystencji osobistej przez Radę Ministrów to niewątpliwie ważny krok, na który środowisko osób z niepełnosprawnościami czekało latami. To rozwiązanie może rzeczywiście zmienić życie tysięcy ludzi, dając im większą autonomię oraz samodzielność. Dziś jednak, zamiast pełnego świętowania, wielu zadaje zasadne pytanie: czy proponowana forma ustawy faktycznie odpowiada na ich codzienne, zróżnicowane potrzeby? Strona społeczna słusznie opracowała konkretny pakiet propozycji poprawek, aby nowa ustawa była realnym wsparciem, a nie tylko niewdrażalną obietnicą. Potrzebujemy nowej perspektywy, która postawi na bezpieczeństwo oraz pełną autonomię, unikając biurokratycznych, zbędnych barier.
Priorytety Wsparcia: Elastyczność Czasu i Swoboda Wyboru Asystenta
Kluczowe zmiany muszą dotyczyć fundamentu relacji, który opiera się na zaufaniu i wzajemnym zrozumieniu. Osoby z niepełnosprawnościami muszą mieć pełne prawo do samodzielnego wskazania osoby, której autentycznie ufają i powierzają swoje życie. Obecne sztywne przepisy wykluczają asystentów, którzy mają ogromne, realne doświadczenie, ale brakuje im formalnych zaświadczeń. Ustawa musi także wprowadzać elastyczność w zarządzaniu godzinami wsparcia, ponieważ życie jest dynamiczne i nie mieści się w sztywnych tabelkach. Projekt przewiduje określoną liczbę godzin, ale bez możliwości ich kumulowania na większe potrzeby, co zdecydowanie należy zmienić. Ustawa powinna umożliwiać przenoszenie niewykorzystanych godzin w skali całego roku, aby wsparcie było naprawdę użyteczne.
Stabilność Systemu: Godne Wynagrodzenia i Właściwa Koordynacja Pracy
Stabilność całego systemu wsparcia wymaga również pilnego wprowadzenia godnych stawek dla wszystkich asystentów oraz jasnych zasad ich waloryzacji. Bez konkretnych gwarancji finansowania system może po prostu się załamać, co zniechęci osoby chętne do pracy w tym ważnym zawodzie. Potrzebne są mechanizmy zapewniające ciągłość oraz przewidywalność, tak aby asystencja osobista była stabilnym, trwałym elementem systemu pomocy. Zbyt duże obniżenie wskaźników koordynacji oraz redukcja środków na zaplecze organizacyjne stanowi poważne ryzyko chaosu w działaniu służb. Podniesienie progu z siedemdziesięciu do osiemdziesięciu punktów w skali potrzeb również wykluczy wiele osób, co jest sprzeczne z ideą ustawy włączającej. Ta ustawa może stać się przełomem, jednak wymaga pilnego wprowadzenia realnych poprawek dla pełnego wsparcia.
Asystencja Osobista – Realne Wsparcie
Asystencja Osobista to szansa na lepsze życie! Rząd skierował ustawę do Sejmu. teraz walczymy o realne wsparcie – Czy uda się pokonać biurokrację? Przeczytaj, co musi się zmienić!
