Prima aprilis to po łacinie „pierwszy kwietnia”, dzień dobrego humoru, opartego na kłamstwach i żartach. Dzień ten obchodzony jest na całym świecie i zaczął być popularny w późnym średniowieczu. Istnieją przypuszczenia że Prima Aprilis choć nawiązywał do czasów rzymskich, a geneza zwyczaju ma związek z rzymskim zwyczajem Cerialiów, obchodzonych na początku kwietnia na cześć bogini Ceres. Jedna z legenda mówi o tym że kiedy Ceres poszukiwała porwanej córki, kierowała się echem i została wyprowadzona w pole. Inna wersja mówi , że obyczaj wywodzi się z rzymskich Veneraliów obchodzonych 1 kwietnia i w tym dniu dozwolone były żarty. Zanim wprowadzono kalendarz gregoriański, Nowy Rok obchodzono 1 kwietnia i wierzono, że to czas, kiedy duchy zaczynają się mścić i sprowadzać nieszczęścia. Chrześcijaństwo zaczęło wykorzystywać „pogańskie” zwyczaje i łączyć je z Judaszem. Według przekazów Judasz miał się urodzić 1 kwietnia i dlatego dzień miał się kojarzyć z kłamstwem, obłudą i nieprawdą.
Prima Aprilis w czasach nowożytnych
W krajach anglojęzycznych 1 kwietnia nazywano „Dniem Głupców”, w Szkocji znany jest jako „polowanie na głupca”, na Litwie „Dzień kłamcy” (Melagio diena), a w Portugalii „Dzień kłamstwa” (Dia da mentira). Kraje hiszpańskojęzyczne obchodzą odpowiednik prima aprilis, Dia de los Santos Inocentes, czyli katolickie święto nazywane Dniem Niewiniątek. W krajach germańskich tradycyjnie nie podjęto żadnego wysiłku intelektualnego i to po prostu „1 kwietnia”, a we Francji jest określany jako „Dzień kwietniowej ryby” (Jour du poisson d’avril). Na wschodzie 1 kwietnia kojarzony jest jako „Dzień śmiechu”. Do Polski prima aprilis trafił w XVI/XVII wieku z Niemiec. Poeta Wacław Potocki pisał: „Prima aprilis albo najpierwszy dzień kwietnia. Do rozmaitych żartów moda staroletnia.”Tuwim tłumaczył to najprościej: prima znaczy po łacinie dzień, a aprilis –